Over Milou
Soms is het fijn als je iemand al een beetje leert kennen door het lezen van haar verhaal. Hieronder staat een deel van mijn verhaal. Een verhaal over vallen en opstaan, het herontdekken van mijn lijf en waarom mijn hart bij de cranio ligt. Fijn dat je er bent!
Hoe het begon: van denken naar voelen
Als kind las ik over meditatie en yoga en was ik gefascineerd door alles wat de Wereldwereld verkocht (wierook en mooie stenen). Later veranderde dit in een nieuwsgierigheid om te ontdekken hoe mensen in elkaar zitten. Na een master Social Psychologie aan Tilburg University was ik klaar voor de wereld. Maar de wereld zat niet te wachten op afgestudeerde sociaal psychologen, dus kwam de eerste stop om te ontdekken wat echt bij mij past: delen van dat wat ik weet. Dus werd ik leraar. Op de Pabo heb ik echt ontdekt wat het betekent om voor een groep te staan. Ga maar eens bij dertig kleuters of twintig hoogbegaafde kinderen proberen om de aandacht vast te houden :-) Na een aantal jaren voor de klas ontstond de wens voor meer integratie met psychologie. Ik ging trainingen geven en richtte uiteindelijk samen met Sabrine Jongmans Zenuwkrachtig op. Daar begeleiden we scholen en organisaties in traumasensitief werken en ontwikkelen we praktische materialen om je eigen innerlijk landschap te ontdekken.
Naar zijn en holding space
Door deze carrière reis liep mijn eigen persoonlijk proces. Van te hard werken, te veel willen doen en het lastig vinden om grenzen te voelen, laat staan aangeven. Bij de yoga vond ik een moment voor mezelf en kreeg ik taal voor dingen die ik als kind innerlijk al wist.
Maar alleen rust bleek niet voldoende voor mijn lijf. Ik kreeg een burn-out en depressieve klachten en die brachten me bij een craniosacraal therapeut. Daar voelde ik voor het eerst het contact met mijn eigen lichaam langzaam terug komen. Ze deed "niks", maar er gebeurde ontzettend veel. Ik wilde het begrijpen en zo kwam ik uit bij de introductiedag van het Upledger Instituut. Daar kwam voor mij alles samen. De wetenschap van de psychologie, de werking van ons fysieke lichaam en een hele nieuwe wereld van zachte aanraking en osteopathische technieken.
Ik was verkocht vanaf dag één. Mijn brein kreeg uitleg, mijn lijf kon gaan voelen. En daar tijdens die vierjarige opleiding tot craniosacraal therapeut ben ik langzaam opgeschoven van verklaren, begrijpen naar voelen naar uiteindelijk simpelweg zijn. Holding space voor mezelf én anderen, maar vooral veiligheid vergroten in mijn lichaam. Zodat jouw lichaam zonder woorden of uitleg ook mag voelen dat het veilig is om te zakken in je eigen lijf.
Niet sturen, niet doen, niet fixen of proberen te begrijpen. Maar met mijn handen luisteren naar wat jouw lichaam te vertellen heeft. En daar ligt ongelooflijk veel wijsheid verscholen. Klaar om gehoord te worden als je bereid bent om te luisteren.
Ik vind het bijzonder om vrouwen te mogen begeleiden in hun zoektocht naar zichzelf. In ruimte durven maken voor wat er onder de oppervlakte borrelt, van schaamte, verdriet tot frustratie, boosheid en razende woede. Om aanwezig te mogen zijn bij de enorme kwetsbaarheid om tranen te durven laten stromen die al zo lang opgeslagen liggen in het lijf. Om vervolgens te voelen "ja, dit wil ik, zo beweegt mijn lijf en dit is wat ik nodig heb". Wanneer vrouwen daar gehoor aan kunnen geven, ontstaat er een nieuwe beweging in het lichaam. Een beweging van herstel. Van nieuwe keuzes, nieuwe wegen en mildheid voor de geschiedenis die je met je meedraagt.
Ik loop graag een stukje van jouw pad met je mee.
Liefs, Milou